Monthly Archives: December 2014

English

 

English this is a test;

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Cur, nisi quod turpis oratio est? Quid de Platone aut de Democrito loquar? Si verbum sequimur, primum longius verbum praepositum quam bonum. Audeo dicere, inquit. Duo Reges: constructio interrete. Ubi ut eam caperet aut quando? Non est enim vitium in oratione solum, sed etiam in moribus. Eadem nunc mea adversum te oratio est.

Summus dolor plures dies manere non potest? Quod ea non occurrentia fingunt, vincunt Aristonem; Servari enim iustitia nisi a forti viro, nisi a sapiente non potest. Comprehensum, quod cognitum non habet? Estne, quaeso, inquam, sitienti in bibendo voluptas? At eum nihili facit; Praeclare hoc quidem. Graece donan, Latine voluptatem vocant.

A mene tu? Quod ea non occurrentia fingunt, vincunt Aristonem; Tum Torquatus: Prorsus, inquit, assentior; Universa enim illorum ratione cum tota vestra confligendum puto. Eaedem res maneant alio modo. Sed haec omittamus;

  • Quae cum praeponunt, ut sit aliqua rerum selectio, naturam videntur sequi;
  • Quae cum dixisset paulumque institisset, Quid est?

Quasi vero, inquit, perpetua oratio rhetorum solum, non etiam philosophorum sit. Id Sextilius factum negabat. Tum mihi Piso: Quid ergo? Quarum ambarum rerum cum medicinam pollicetur, luxuriae licentiam pollicetur. At enim sequor utilitatem. Hoc est non modo cor non habere, sed ne palatum quidem. Compensabatur, inquit, cum summis doloribus laetitia. Bestiarum vero nullum iudicium puto.

Quam ob rem tandem, inquit, non satisfacit?

Tecum optime, deinde etiam cum mediocri amico. Quaesita enim virtus est, non quae relinqueret naturam, sed quae tueretur. Eaedem res maneant alio modo. An me, inquam, nisi te audire vellem, censes haec dicturum fuisse?

 

Sample

Nihil minus, contraque illa hereditate dives ob eamque rem laetus.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Duo Reges: constructio interrete. Nam si beatus umquam fuisset, beatam vitam usque ad illum a Cyro extructum rogum pertulisset. Primum divisit ineleganter; Tum mihi Piso: Quid ergo? Hoc dictum in una re latissime patet, ut in omnibus factis re, non teste moveamur. Aperiendum est igitur, quid sit voluptas; Hoc ipsum elegantius poni meliusque potuit. Tria genera bonorum; Poterat autem inpune;

Quod autem principium officii quaerunt, melius quam Pyrrho; Hoc tu nunc in illo probas. At hoc in eo M. Hoc loco tenere se Triarius non potuit. Tollenda est atque extrahenda radicitus. Restinguet citius, si ardentem acceperit. Bonum integritas corporis: misera debilitas. Sed haec in pueris; Recte dicis; Sumenda potius quam expetenda.

An vero, inquit, quisquam potest probare, quod perceptfum, quod.

Nihil acciderat ei, quod nollet, nisi quod anulum, quo delectabatur, in mari abiecerat. Mihi quidem Homerus huius modi quiddam vidisse videatur in iis, quae de Sirenum cantibus finxerit. Ita ne hoc quidem modo paria peccata sunt. Bonum patria: miserum exilium. Comprehensum, quod cognitum non habet? An eiusdem modi? Quodsi ipsam honestatem undique pertectam atque absolutam. Quae hic rei publicae vulnera inponebat, eadem ille sanabat. Dulce amarum, leve asperum, prope longe, stare movere, quadratum rotundum.

  • Quamquam te quidem video minime esse deterritum.
  • Quod autem principium officii quaerunt, melius quam Pyrrho;
  • Quis contra in illa aetate pudorem, constantiam, etiamsi sua nihil intersit, non tamen diligat?
  • Nec tamen ullo modo summum pecudis bonum et hominis idem mihi videri potest.

Quare conare, quaeso. Mihi quidem Antiochum, quem audis, satis belle videris attendere. Et quidem iure fortasse, sed tamen non gravissimum est testimonium multitudinis. An hoc usque quaque, aliter in vita? Non est enim vitium in oratione solum, sed etiam in moribus. Eadem nunc mea adversum te oratio est. Beatum, inquit.

Confecta res esset.

Consequens enim est et post oritur, ut dixi. Quare conare, quaeso.

Sample

Sed haec omittamus;

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Iam id ipsum absurdum, maximum malum neglegi. Ab his oratores, ab his imperatores ac rerum publicarum principes extiterunt. Erat enim res aperta. Immo videri fortasse. Quicquid porro animo cernimus, id omne oritur a sensibus; Duo Reges: constructio interrete. Utilitatis causa amicitia est quaesita. At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate.

Aeque enim contingit omnibus fidibus, ut incontentae sint.

Nam quid possumus facere melius? Eademne, quae restincta siti? Te ipsum, dignissimum maioribus tuis, voluptasne induxit, ut adolescentulus eriperes P. Moriatur, inquit. Ne discipulum abducam, times. Cum id fugiunt, re eadem defendunt, quae Peripatetici, verba.

Non laboro, inquit, de nomine. Est autem etiam actio quaedam corporis, quae motus et status naturae congruentis tenet; Piso igitur hoc modo, vir optimus tuique, ut scis, amantissimus. Quam nemo umquam voluptatem appellavit, appellat; Nonne igitur tibi videntur, inquit, mala? In his igitur partibus duabus nihil erat, quod Zeno commutare gestiret.

Tum Piso: Quoniam igitur aliquid omnes, quid Lucius noster?

Fatebuntur Stoici haec omnia dicta esse praeclare, neque eam causam Zenoni desciscendi fuisse. Hoc simile tandem est? Theophrastus mediocriterne delectat, cum tractat locos ab Aristotele ante tractatos? Et quod est munus, quod opus sapientiae? Sit enim idem caecus, debilis. Igitur ne dolorem quidem.

  • Iam id ipsum absurdum, maximum malum neglegi.
  • Scisse enim te quis coarguere possit?
  • Potius ergo illa dicantur: turpe esse, viri non esse debilitari dolore, frangi, succumbere.
  • Ista ipsa, quae tu breviter: regem, dictatorem, divitem solum esse sapientem, a te quidem apte ac rotunde;
  • Negat enim tenuissimo victu, id est contemptissimis escis et potionibus, minorem voluptatem percipi quam rebus exquisitissimis ad epulandum.
  • Pudebit te, inquam, illius tabulae, quam Cleanthes sane commode verbis depingere solebat.

Ipse Epicurus fortasse redderet, ut Sextus Peducaeus, Sex.

Prioris generis est docilitas, memoria; Recte dicis; Nos commodius agimus. Iam enim adesse poterit.